18-07-2018
Όταν ο γάμος είναι προβληματικός

photo

Αναμφίβολα ο θεσμός του γάμου περνάει σήμερα κρίση. Αυτό αποδεικνύεται όχι μόνον από τον αριθμό των διαζυγίων που έχει φτάσει σε δυσθεώρητα ύψη αλλά και από την αδιέξοδη κατάσταση που επικρατεί μέσα στις οικογένειες που παραμένουν ενωμένες.

 

Φυσικά, μέσα σ' ένα σύντομο άρθρο, δεν είναι δυνατό να περιγραφεί η κατάσταση στις σημερινές οικογένειες με κάθε λεπτομέρεια, γι' αυτό θα επισημανθούν επιλεκτικά μερικά μόνο από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία.


Πολλά από τα ζευγάρια που αναζητούν ψυχολογική υποστήριξη και συμβουλευτική από ειδικούς προκειμένου να διασώσουν το γάμο τους αναφέρουν ως σημαντική πηγή προβλημάτων τις προσδοκίες που είχαν πριν από το γάμο τους, οι οποίες βέβαια ποτέ δεν εκπληρώθηκαν. Είχαν ήδη αποκτήσει μια εικόνα για τον άνδρα ή τη γυναίκα που επρόκειτο να παντρευτούν. Μετά το γάμο όμως δεν άργησαν να διαπιστώσουν ότι ο άντρας ή η γυναίκα τους, δεν είχαν αυτά τα χαρακτηριστικά που εκείνοι περίμεναν να βρουν στο σύντροφο τους.

 

Ακόμη πιο δύσκολα είναι τα πράγματα για ένα ζευγάρι όταν πέρα από τη συνειδητοποίηση των ανεκπλήρωτων προσδοκιών τους σε σχέση με το χαρακτήρα και την προσωπικότητα του συντρόφου τους κάνουν την είσοδό τους και οι διαπιστώσεις μερικών χαρακτηριστικών που δεν τα περίμεναν.

 

Επιπλέον, όλοι οι άνθρωποι έχουν τις προσωπικές τους βαθύτερες ανάγκες για αναγνώριση της αξίας τους, για παραδοχή και κατανόηση, για αγάπη, στοργή και ασφαλή ζωή.

Κοινή διαπίστωση των ζευγαριών που αντιμετωπίζουν προβλήματα στο γάμο τους αποτελεί η έλλειψη ικανοποίησης των προσωπικών τους αναγκών η οποία σε πολλές περιπτώσεις  δεν περιορίζεται μόνο στις ψυχολογικές ανάγκες, αλλά επεκτείνεται και σε βιολογικές. Αυτός ίσως να είναι και ο λόγος για τον οποίο τα ζευγάρια που συνεχίζουν να ζουν ενωμένα, έχουν λίγο-πολύ υποβαθμίσει την αξία του ή της συζύγου τους σε σύγκριση με τα παιδιά τους.

 

Ένα από τα βασικά προβλήματα στο γάμο αποτελεί η  έλλειψη ουσιαστικού διαλόγου μεταξύ των ζευγαριών. Οι συζητήσεις τους είναι τελείως επιφανειακές και δεν αγγίζουν σχεδόν ποτέ τα βαθύτερα προβλήματα που τους απασχολούν, τις ανησυχίες τους, τις απογοητεύσεις τους, τα όνειρα ή τα σχέδιά τους. Μένουν κάτω από την ίδια στέγη, κάθονται συχνά στο ίδιο τραπέζι, κοιμούνται στο ίδιο κρεβάτι, και δε τολμούν να ανοίξουν την καρδιά τους ο ένας στον άλλο. Κάποιες στιγμές βέβαια, μπορεί να υπάρχει διάθεση για διάλογο από τη μια πλευρά αλλά τις περισσότερες φορές δεν πραγματοποιείται επειδή παλιότερες προσπάθειες για συζήτηση οδήγησαν σε γκρίνιες, φωνές, καυγάδες και σε ψυχρότητα των σχέσεών τους.

 

Μια επιπλέον πηγή προβλημάτων από τα πιο συνήθη σε ένα γάμο αποτελεί η έλλειψη ψυχικής επαφής. Οι σχέσεις με τον ή την σύζυγο είναι τυπικές τις πιο πολλές φορές και όχι ουσιαστικές και η αρνητική συμπεριφορά του ενός προς τον άλλον, είναι πολύ πιο συχνή απ' ότι η θετική.

 

Η ζωή για πολλά ζευγάρια έχει γίνει ρουτίνα. Η δουλειά, τα παιδιά, οι καθημερινές ανάγκες του σπιτιού, το φαγητό, ο ύπνος και κάπου-κάπου κάποια εκδρομή με πολλή συνήθως γκρίνια. Τα περισσότερα από τα ζευγάρια που αντιμετωπίζουν πολλά από τα προαναφερθέντα προβλήματα στη σχέση τους μέσα στο γάμο τελικά καταλήγουν σε διαζύγιο. Ωστόσο πολλοί από αυτούς τους γάμους μπορούν να σωθούν με κοινή προσπάθεια και θέληση από την πλευρά του ζευγαριού και ενδεχομένως με την αναζήτηση κατάλληλης επιστημονικής βοήθειας.

 

Η θεραπεία ενός δυσαρεστημένου ζευγαριού προσανατολίζεται κυρίως στην άσκηση και των δύο συντρόφων στην επικοινωνία καθώς έχει αποδειχθεί ότι η καλή επικοινωνία οδηγεί στην καλύτερη προσαρμογή στο γάμο. Ανακτώντας λοιπόν τη χαμένη επικοινωνία το ζευγάρι θα βοηθηθεί στην απόκτηση των ποιοτικών χαρακτηριστικών του καλού ομιλητή και του καλού ακροατή. Σημαντικό επίσης βήμα για τη διάσωση μιας σχέσης ή ενός γάμου είναι η συνειδητοποίηση των προβλημάτων και η ετοιμότητα ανάληψης της προσωπικής ευθύνης για όσα συμβαίνουν. Η αναζήτηση της κατάλληλης θεραπείας ζευγαριού και η συμμόρφωση σε αυτή είναι δυνατό να οδηγήσει στη βελτίωση της σχέσης μέσα από την τόνωση του αγάπης, του έρωτα, του αλληλοσεβασμού, της ειλικρίνειας και της αλληλοϋποστήριξης.

 

Tης Dr. Μαρίζας Στ. Χατζησταματίου

Ψυχολόγου, MSc

Υποψήφιας Διδάκτορος Παν/μίου Θεσσαλίας, www.my-psychology.gr