31-05-2018
Γιατί κάποιοι φοβούνται τον έρωτα

photo

Είτε το συνειδητοποιούμε, είτε όχι, οι περισσότεροι από εμάς φοβόμαστε να ερωτευτούμε, «τρέμοντας» στο ενδεχόμενο ότι μπορεί να πληγωθούμε. Κάποιοι όμως το... παρακάνουν.

 

Ο φόβος της απώλειας, της απόρριψης ή ακόμα και της προδοσίας είναι ο πραγματικός λόγος για τον οποίο ορισμένοι (σε κάποιο βαθμό όλοι) αντιλαμβάνονται τον έρωτα ως μία απειλή. Ο φόβος αυτός, ο οποίος συχνά στερεί απ' τους ανθρώπους στιγμές πραγματικής ευτυχίας, έχει τις ρίζες του στην προσωπική τους ιστορία, η οποία τους ακολουθεί σε κάθε τους βήμα.

 

Αισθάνονται ευάλωτοι

 

Μια νέα σχέση είναι κάτι άγνωστο και οι περισσότεροι από εμάς έχουν έναν φυσικό φόβο απέναντι σε αυτό. Το να αφήσουν τον εαυτό τους να ερωτευτεί είναι ένα ρίσκο, καθώς δεν ξέρουν πού θα τους οδηγήσει κάτι τέτοιο. Το να εμπιστευθούν ένα άλλο πρόσωπο, επιτρέποντάς του να τους επηρεάζει τους κάνει να νιώθουν εκτεθειμένοι και ευάλωτοι. Οι βασικές άμυνές τους αμφισβητούνται. Η ανεξαρτησία τους και η αυτοδυναμία τους καταρρέουν. Έχουν την τάση να πιστεύουν ότι όσο πιο πολύ νοιάζονται για τον άλλον, τόσο περισσότερο μπορεί να πληγωθούν. Προτιμούν λοιπόν να το αποφύγουν.

 

Η νέα αγάπη «ξύνει» παλιές πληγές

 

Όταν μπαίνει κανείς σε μια σχέση, σπάνια έχει πλήρη επίγνωση του πόσο έχει επηρεαστεί από την ιστορία του. Τα τραύματα από προηγούμενες σχέσεις, ξεκινώντας από την παιδική ηλικία, έχουν μια ισχυρή επίδραση στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τους ανθρώπους που έρχονται κοντά μας καθώς και στο πώς θα λειτουργήσουμε στις ερωτικές σχέσεις μας.

 

Μια αρνητική εμπειρία από το παρελθόν μπορεί να μας κάνει πολύ προσεκτικούς όταν ανοίγουμε τους εαυτούς μας σε «κάτι» νέο. Πολλοί άνθρωποι δημιουργούν ένα τείχος προστασίας από την οικειότητα, επειδή αυτή η κατάσταση διεγείρει παλιά αρνητικά συναισθήματα (απώλεια, οργή, απόρριψη).

 

Φοβούνται να χαρούν επειδή φοβούνται να πονέσουν

 

Κάποιοι άνθρωποι, κάθε φορά που βιώνουν αληθινή χαρά, περιμένουν μια μεγάλη θλίψη. Πολλοί αποφεύγουν οτιδήποτε μπορεί να τους κάνει ευτυχισμένους, επειδή φοβούνται ότι αν κάτι δεν πάει καλά θα βιώσουν μια μεγάλη θλίψη. Έτσι, αποφεύγουν να «δοθούν», αμυνόμενοι στον ενδεχόμενο πόνο που δεν θέλουν να νιώσουν.

 

Κατά βάθος πιστεύουν ότι δεν το αξίζουν

 

Ορισμένοι θεωρούν τους εαυτούς τους απωθητικούς. Έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση και πιστεύουν ότι κανένας δεν θα μπορούσε να ενδιαφέρεται πραγματικά γι' αυτούς.

 

Όλοι έχουμε μια εσωτερική φωνή που μας κρίνει και πολλές φορές μας λέει ότι είμαστε άχρηστοι ή ανάξιοι ευτυχίας. Τα «λεγόμενα» αυτά διαμορφώνονται από οδυνηρές εμπειρίες της παιδικής ηλικίας και την κριτική στάση, στην οποία εκτεθήκαμε νωρίς στη ζωή καθώς και από τα συναισθήματα που είχαν οι γονείς μας για τον εαυτό τους.

 

Αυτές οι συμπεριφορές, είναι βαθιά ριζωμένες μέσα μας. Έτσι, όταν κάποιος άλλος μας βλέπει με διαφορετικό τρόπο, μπορεί πραγματικά να αρχίσουμε να αισθανόμαστε άβολα και αμυντικά, καθώς μια τέτοια συμπεριφορά θέτει υπό αμφισβήτηση την εικόνα που είχαμε τόσα χρόνια για τον εαυτό μας.

 

Δεν θέλουν να πληγώσουν

 

Ορισμένοι  διστάζουν να σχετιστούν με ένα πρόσωπο, στο οποίο αρέσουν πολύ. Αυτό συμβαίνει γιατί φοβούνται ότι ενδεχομένως να μην μπορέσουν να ανταποκριθούν στον ίδιο βαθμό και έτσι να το πληγώσουν.

 

Η αλήθεια είναι ότι η αγάπη δεν είναι πάντα ισορροπημένη και μάλιστα αυτό μπορεί να αλλάζει από στιγμή σε στιγμή. Τα συναισθήματά μας είναι μία συνεχώς μεταβαλλόμενη δύναμη. Σε ελάχιστα δευτερόλεπτα, μπορεί να νιώσουμε θυμό, εκνευρισμό ή ακόμη και μίσος για ένα πρόσωπο που αγαπάμε. Έτσι, ορισμένοι, ανησυχώντας για το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα, δεν μπαίνουν στη διαδικασία να το διαπιστώσουν μέσα από πραγματικά γεγονότα. Και δεν αποκλείεται με αυτόν τον τρόπο, να κρατούν σε απόσταση ένα άτομο που θα μπορούσε να τους κάνει πραγματικά ευτυχισμένους.