09-11-2015
Μαραθώνιος; Όχι, ευχαριστώ!

Είναι πολύ ευχάριστο να βλέπεις μία πόλη ολόκληρη να πάλλεται σε αθλητικό, αγωνιστικό, ρυθμό. Η αναβίωση του Μαραθωνίου τα τελευταία χρόνια έχει γίνει ένα από τα σημαντικότερα events αυτής της πόλης. Κάθε πόλης, κάθε νησιού στην Ελλάδα. Είναι ο Μαραθώνιος ο σκέτος, ο Μαραθώνιος ο Αυθεντικός, ο μίνι Μαραθώνιος, ο Μαραθώνιος που γίνεται σε νησιά, ο γυναικείος Μαραθώνιος κλπ.

Δίπλα στον καθημερινό Μαραθώνιο που κάνει ο καθένας μας για να επιβιώσει τα τελευταία χρόνια, έρχεται να προστεθεί και ένας κανονικός.

Με αντίπαλο τον εαυτό τους χιλιάδες άνθρωποι (αν δεν κάνω λάθος 46.000 για φέτος) βγαίνουν στους δρόμους και τρέχουν ο καθένας για το δικό του λόγο. Κάποιοι για να βελτιώσουν το προσωπικό τους ρεκόρ, κάποιοι άλλοι για να συναγωνιστούν τον φίλο τους, κάποιοι άλλοι γιατί είναι μόδα, οι περισσότεροι για να νιώσουν ότι μπορούν ακόμα.
Και είναι αυτή η μόδα που εμένα με τρομάζει όταν διαβάζω ότι 19 άτομα βρέθηκαν στο νοσοκομείο και κάποιοι νοσηλεύονται σε σοβαρή κατάσταση στην εντατική.

Δεν έχω πρόβλημα με τις μόδες ή τις τάσεις, όπως θέλετε πείτε το. Έχω όμως πρόβλημα με τις άτακτες καταστάσεις, τις ανεξέλεγκτες που θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή.

Τα 42,195 χιλιόμετρα του Μαραθωνίου δεν είναι βόλτα. Δηλαδή δεν είναι ούτε για βόλτα. Είναι μία έντονη καταπόνηση ακόμη και για αθλητές που τρέχουν Μαραθώνιο από τα 18 τους και κάνουν σοβαρή προετοιμασία και έχουν βάλει τον εαυτό τους σωματικά και ψυχολογικά σε αυτή την κατάσταση πολλά χρόνια πριν. Σκεφτείτε πόσο πιο έντονη κατάσταση είναι για ανθρώπους που ανακάλυψαν το τρέξιμο τα τελευταία 2 χρόνια, κοντά στα 40 τους και αποφάσισαν πως αυτό απλά τους αρέσει. Τις περισσότερες φορές χωρίς να έχουν κάνει τις απαραίτητες εξετάσεις, χωρίς να έχουν κάνει την απαραίτητη προετοιμασία, χωρίς να βρίσκονται στην κατάλληλη ηλικία. Και μη μου πείτε ότι η ηλικία δεν μετράει! Και ξαναλέω, χωρίς να έχουν κάνει τις απαραίτητες εξετάσεις. Καρδιογράφημα, τρίπλεξ...τίποτα.

Μετά το Μαραθώνιο, ακόμη και μετά τα 5 χλμ, εάν κάποιος δεν είναι σωστά προετοιμασμένος ή είναι άνω των 40, θα ακούσει το σώμα του να μιλάει και να παραπονιέται από μόνο του. Με πόνους στις αρθρώσεις, μυϊκούς πόνους, κινητικά προβλήματα τις πρώτες μέρες. Κάθε άνθρωπος αντιδρά διαφορετικά.

Είναι επιλογή του καθενός το ποια άσκηση θα ακολουθήσει. Είμαι σίγουρη ότι είναι μία υπέροχη εμπειρία το να καταφέρνεις τα 5, τα 10 τα 42,195(!) χιλιόμετρα. Όμως αναρωτιέμαι εάν όλοι έχουν αναλογιστεί τι σημαίνει αυτό για τον οργανισμό και πόσο σοβαρά έχουν αξιολογήσει το αποτέλεσμα.

Είναι υπέροχο να ξεπερνάμε τα όρια. Αρκεί να μην τα ξεπερνάμε «οριακά», θέτοντας νέους κινδύνους που ξεπερνάνε κατά πολύ το όφελος.

Αθλητές της ζωής και του Μαραθωνίου σας εύχομαι καλούς τερματισμούς. Αλλά πάντα με αφετηρία την υγεία και την καλή φυσική κατάσταση!