Συμπτώματα και θεραπευτική αντιμετώπιση της σκλήρυνσης κατά πλάκας

Γράφει η Μαριάννα Μαλτέζου, Διευθύντρια Νευρολογικής Κλινικής, Γενικό Ογκολογικό Νοσοκομείο Κηφισιάς « Οι Άγιοι Ανάργυροι »

Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι μια χρόνια νόσος του κεντρικού νευρικού συστήματος που επηρεάζει τα νευρικά κύτταρα του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού. Σήμερα υπάρχουν πολλές θεραπείες που επιβραδύνουν την εξέλιξη της και μειώνουν τις υποτροπές. Ανάλογα με τη βαρύτητα της νόσου και το γενικότερο ιστορικό του ασθενούς, ο νευρολόγος αποφασίζει για τη θεραπεία που θα χορηγήσει.

 

Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι  πάθηση του κεντρικού νευρικού συστήματος που προτιμάει νεαρές ηλικίες και ειδικά γυναίκες ηλικίας 20 με 45 ετών. Η αιτιολογία της είναι πολλαπλή: πρόκειται για αυτοάνοση και εκφυλιστική νόσο, ενοχοποιούνται όμως περιβαλλοντικοί και κληρονομικοί παράγοντες.

Υπάρχουν πολλαπλές μορφές της σκλήρυνσης κατά πλάκας με διαφορετική πορεία, πρόγνωση και θεραπευτική αντιμετώπιση:

  • Υποτροπιάζουσα(55%)
  • Δευτεροπαθής προϊούσα(33%)
  • Πρωτοπαθής προϊούσα(9%)
  • Δευτεροπαθής προϊούσα με ώσεις(5%)
  • Καλοήθης μορφή

Η υποτροπιάζουσα είναι η πιο συχνή μορφή και με την καλοηθέστερη πορεία όταν αντιμετωπισθεί έγκαιρα και ορθά. Προσβάλλει συνήθως τις ηλικίες 25-30 ετών, κυρίως γυναίκες , ενώ η πρωτοπαθής προϊούσα προσβάλλει ηλικίες 35-40 ετών. Η καλοήθης μορφή αφορά το 15% των ασθενών που θα παραμείνουν λειτουργικοί μετά από 15-20 έτη νόσου.

Η συμπτωματολογία της νόσου μπορεί να είναι:

  • Προβλήματα της όρασης
  • Μουδιάσματα
  • Αδυναμία χεριών-ποδιών
  • Διπλωπία
  • Προβλήματα από την ούρηση
  • Αστάθεια
  • Κόπωση

Η θεραπευτική αντιμετώπιση αφορά την οξεία φάση με ενδοφλέβια κορτιζόνη και την προφυλακτική θεραπεία η οποία είναι μακροχρόνια  με στόχο την μείωση  της δραστηριότητας της νόσου και την αποφυγή μελλοντικής κινητικής αναπηρίας.

Οι θεραπείες διακρίνονται στις πρώτης και δεύτερης γραμμής.

  • Οι θεραπείες πρώτης γραμμής πρέπει να εφαρμόζονται άμεσα με τη διάγνωση της νόσου εξασφαλίζοντας έτσι την καλοηθέστερη πορεία της νόσου και την καθυστέρηση της να μεταπέσει στην δυσμενέστερη μορφή που λέγεται δευτεροπαθής προϊούσα.
  • Οι θεραπείες πρώτης γραμμής είναι ενέσιμες (ιντερφερόνες,οξεϊκή γλατιραμέρη) και από του στόματος (τεριφλουναμίδη,φουμαρικό).

Εκτός της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας μιας φαρμακευτικής αγωγής που είναι απαραίτητη προϋπόθεση στην επιλογή της θεραπείας, πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη το φύλο του ασθενούς, τυχόν συνυπάρχουσες παθήσεις, άλλες φαρμακευτικές αγωγές και την καθημερινότητα του ατόμου.

Οι θεραπείες δεύτερης γραμμής εφαρμόζονται επί αποτυχίας των πρώτων ή σε επιθετική μορφή της νόσου. Αυτές είναι:

  • Ναταλιζουμάμπη (ενδοφλέβια μηνιαία)
  • Φιγκολιμόδη (από του στόματος καθημερινά)
  • Αλεμτουζουμάμπη (ενδοφλέβια, πέντε εγχύσεις τον πρώτο μήνα και τρις εγχύσεις μετά ένα έτος)
  • Κλαδριβίνη (από του στόματος )
  • Οκρελιζουμάμπη (πρωτοπαθή προϊούσα με ενεργότητα, ενδοφλέβια)
  • Σιπονιμόδη (από του στόματος, δευτεροπαθή προϊούσα με ενεργότητα)

Οι θεραπείες δεύτερης γραμμής πρέπει να εφαρμόζονται γρήγορα εφόσον θεωρηθεί ότι η προηγούμενη θεραπεία έχει αποτύχει. Έτσι εξασφαλίζεται η καλοήθης πορεία της νόσου, αποτρέπεται η αναπηρία και η μετάπτωση της νόσου από υποτροπιάζουσα σε δευτεροπαθή προϊούσα. Το 50%-60% των ασθενών με την υποτροπιάζουσα μορφή της νόσου θα μεταπέσουν στην δευτεροπαθή προϊούσα μορφή σε μία δεκαετία.

spot_imgspot_img

Σχετικά Άρθρα

Σχετικά Άρθρα

Τι είναι η αναπνευστική Φυσικοθεραπεία και πως εφαρμόζεται στα παιδιά και τα βρέφη;

Η αναπνευστική φυσικοθεραπεία απευθύνεται σε νεογνά, βρέφη και παιδιά που νοσούν από μία αναπνευστική λοίμωξη, χρόνια βρογχίτιδα ή ακόμα και πνευμονία για την απομάκρυνση της βλέννας και των εκκρίσεων.             

Σιδηροπενική Αναιμία και Διατροφική Αντιμετώπιση

Γράφει ο Πάρης Παπαχρήστος Διαιτολόγος – Διατροφολόγος, M.Sc. Ιδρυτής του medNutrition.gr – Συγγραφέας

Γ. Χρούσος: «Το άγχος είναι νόσος και είναι πάντα βλαπτικό»

Υπάρχει «καλό» και «κακό» στρες; Γιατί τα παιδιά είναι...